Powszechnie uważa się, że metoda spinnigowa służy do połowu wyłącznie ryb drapieżnych. Jednak efekty wielu wypraw wędkarskich są niezbitym dowodem na to, iż nie jest to prawda. Większość wędkarzy rzeczywiście łowi głównie ryby drapieżne tą metodą, ale nie z powodu jej dużej wybiórczości. Sami wędkarze preferując połowy ryb drapieżnych, stosują przynęty i techniki "dedykowane" na ryby drapieżne. Jednak nie trudno się przekonać, że wystarczy trochę wprawy, doświadczenia i wiedzy, aby na spinning złowić praktycznie każdą rybę "spokojnego żeru". Jest to spowodowane koniecznością urozmaicania stosunkowo ubogiej diety roślinnej tych ryb w niektore substancje odżywcze. Bieże się to również stąd, że pokarm roślinny jest generalnie znacznie mniej kaloryczny od każdego pokarmu mięsnego. Dlatego w szczególności duże osobniki (posiadające wyższe zapotrzebowanie energetyczne) muszą od czasu do czasu po prostu "dorzucić" do jadłospisu coś bardziej kalorycznego (np. niewielką rybę). To jest powód, dla którego metodą spinningową często łowi się pokaźnych rozmaiarów ryby "spokojnego żeru".

Poniżej prezentujemy sposób na rozróżnienie gatunków, które w szczególności w przypadku małych osobników może być kłopotliwe.

jelec Leuciscus leuciscus - kleń Leuciscus cephalus - jaź Leuciscus idus:

leszcz Abramis brama - krąp Abramis bjoerkna

brzana Barbus barbus - brzanka Barbus petenyi







źródło: Klucze do oznaczania kręgowców Polski. Krągłouste i ryby. Pod redakcją Matyldy Gąsowskiej. PWN Warszawa 1962 Kraków